Archive | November 2013

Dahil mauubusan din tayo ng delata, damit, atbp.

Katatapos lang ng Bagyong Yolanda ngayong buwan at masasabi natin na exceptional talaga ang lakas nito. Nung mga oras na bumabayo si Yolanda sa Eastern Visayas, nasa opisina kami at hindi nagtatrabaho, nakatutok lang sa bagyo. Di kasi sinuspinde ng butihing Chancellor ang mga opisina. Pag labas ko ng alas singko, kasagsagan ng pagbagyo niya sa Southern Tagalog. Buti na lang at hindi tumagal.

Bago pa nito, niyanig din ng malalakas na paglindol ang isla ng Bohol. Sangkaterbang lumang simbahan din ang bumagsak at nagkandagiba doon, at marami ang nawala, nasaktan, at namatay.

Sa panahong nadadalas ang mga natural na kalamidad, maraming tao ang nailalagay sa peligro ng kawalan ng kahandaan ng mga pamayanan at ng ating mga sarili. Ako mismo aminado ako na kahit anong rerun ng I.AM.Ready. Serbisyong totoo ng GMA News Tv. Para oras oras alam mo. ay hindi pa rin ako nagreready ng survival kit, etc. etc. Hindi naman kasi tayo naghahanda para sa mga ganyang bagay. Actually, di talaga tayo nag hahanda at all.

Typhoon Yolanda (Haiyan) before landfall at Guiuan, Samar Nov. 7

Wala ata talaga sa kultura ng mga pinoy ang maghanda sa mga sakuna. Hindi ko naman nilalahat pero aminin natin, hindi tayo nagreready sa gamit natin ng mga flashlight o extrang damit, delata, baterya,etc. Lahat binibili natin pag tumama na yung bagyo o yumanig na yung lindol. Pati tuloy gubyerno natin, ganoon ang ginagawa.

Noong 2010, na-enact into law ang Philippine Disaster Risk Reduction and Management Act na naglalayon na ireorganisa ang dating National Disaster Coordinating Council upang maging NDRRMC o National Disaster Risk Reduction and Management Council. Sa ganitong paraan daw, mas mapapatibay ang pagharap natin sa mga iba’t ibang uri ng sakuna dahil magkakaroon ng pamunuang cluster ang bawat kagawaran para pamahalaan nila, halimbawa kung disaster preparedness ang pag uusapan, nakadelega na ang responsibilidad nito sa DILG, sa disaster response naman, sa DSWD, sa disaster rehabilitation and recovery, sa NEDA. DOST ang may responsibilidad ng disaster prevention and mitigation. Ang overall chair nito ay ang Office of Civil Defence (OCD) na nasa ilalim ng Department of National Defense.

Sa isang master class, tinalakay namin ang pagiging flawed ng sistema ng NDRRMC sa pagharap sa mga ganitong uri ng sakuna. Isang malaking kapansin pansin dito ay ang patuloy na pagpokus ng effort ng NDRRMC sa disaster relief and rehabilitation, sa halip na sa disaster prevention and mitigation. Aminado naman tayo na taun taon ay milyon, o bilyon ang nawawala o nasisira sa atin dahil sa bagyo o lindol, at milyun milyong kapwa Pilipino natin ang agarang nangangailangan ng tulong, pero isipin natin na kung mas nakapokus tayo sa kahandaan sa pagharap sa sakuna, siguro significantly mas magiging kaunti ang nangangailangan ng immediate at urgent na tulong ng pamahalaan. Halimbawa na lamang yung pagpapatayo ng disaster-resilient na mga evacuation centers, pagdedevelop ng disaster prevention protocols, pagpopondo sa mas maraming adaptive projects at pag sasaayos ng land use at urban planning at marami pang iba.

Isa pang kapansin pansin ay ang pag adopt ng NDRRMC sa set up ng NDCC kung saan sundalo ang nauupo bilang chair at hindi eksperto. Mas mananalig pa sana ako kung scientist ng DOST o ng DENR ang mauupo bilang co-chair ng pangulo sa NDRRMC dahil higit na mas maiintindihan nito ang course of events. Naiintindihan natin na importanteng sundalo ang nakaupo upang mabilis na mamobilisa ang AFP for disaster-response and relief, pero again, isa nanaman itong pagbaling sa post-disaster response sa halip na sa disaster prevention and mitigation.

Tacloban Airport matapos bayuhin ng Bagyong Yolanda. Kuha ng Sunstar.

Kapansin pansin din ang pagsasadedevolve ng responsibilidad sa cluster agencies na nabanggit ko kanina, pero kung titingnan natin ay binibigyan nila ng karagdagang trabaho ang mga ahensya na ito, pero tila di naman nagrereflect sa alokasyon ng pondo nila sa kada taon.

Ayon sa batas, DILG ang namamahala sa disaster preparedness, gayunpaman hindi ko makitang gusto ng pamahalaan natin na maging prepared ang ating mga LGUs kung nung 2012 ay pang apat lamang sa priority ang DILG na kagawaran na may pinakamalaking natanggap na pondo. Ang DSWD na siyang gagastos para sa relief at immediate response, pampitong ahensya na nakatanggap lang ng P56.2B Ang DOST na inaasahan nilang mamamahala ng disaster prevention at mitigation ang nakatanggap sa lahat ng kagawaran ng pinakamaliit na pondo, P10B. Tapos yung NEDA na bahala sa reconstruction at recovery, P5B. Naunahan pa sila ng DPWH at DND na pangalawa at pangatlong may pinakamalaking natanggap na badyet. Ok sana diba kung maayos ang mga kalsada at may bota ang mga sundalo. Ang 2012 budget allocation ay makikita dito.

Sa huli, obvious naman na sa halip na paghahanda sa mga sakuna, mas nakatutok pa rin tayo sa pagresponde dito kapag nangyari na. Hindi natin sinasabi na huwag rumesponde, pero ang akin lang naman sana eh prevention is better than cure. Sa halip na maging pro-active, mas nagiging reactive tayo dito sa pamamagitan ng pagpriority sa disaster response at recovery, sa halip na sa prevention and preparedness. At di lang ito sa gubyerno nangyayari kundi sa ating mga pribadong indibidwal, na nasasanay na lang din sa relief drives, benefit concerts, repacking, run for a cause, donation drives, volunteering, etc. na kung mas mabubuhay sana tayo sa kultura ng paghahanda, siguro mas kaunti ang kailangan ayusin, mas maliit ang dapat ipunin, dahil mas iilan ang mangangailangan ng tulong.

Pero hangga’t hindi nauubos ang bagyo, at hindi tayo natututong maghanda, di tayo mauubusan ng idodonate na delata, damit, at kung anu ano pa. Yan tayo eh.

Para sa iba pang impormasyon tungkol sa NDRRMC, maaaring basahin ito, at ito.
Mga dagdag na babasahin ukol sa disaster preparedness:  ito, ito, at ito.

Advertisements
%d bloggers like this: